
e-Pakiet badania na krzepliwość krwi - wykluczenie zakrzepicy (koagulogram)
Kod pakietu: 7663
Zawiera 5 badań
Sprawdź jakie
Małopłytkowość immunologiczna (ITP), określana niegdyś jako samoistna plamica małopłytkowa, plamica autoimmunologiczna czy choroba Werlhofa – to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne płytki krwi (trombocyty), prowadząc do ich zniszczenia oraz zmniejszonego wytwarzania w szpiku kostnym. Konsekwencją tych zdarzeń jest spadek liczby płytek krwi poniżej 150 000/µl.

Plamica autoimmunologiczna charakteryzująca się trombocytopenią, czyli zmniejszoną liczbą płytek krwi może występować bez względu na wiek.
W zależności od czasu trwania małopłytkowości wyróżnia się postać:

Kod pakietu: 7663
Zawiera 5 badań
Sprawdź jakie
Małopłytkowość immunologiczna (ITP) jako choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko płytkom krwi, prowadzi do ich nadmiernego niszczenia i tym samym do rozwoju małopłytkowości izolowanej (oznacza to, że w morfologii krwi liczba trombocytów jest obniżona, a liczba krwinek białych i czerwonych pozostaje prawidłowa).
W zależności od przyczyny wystąpienia choroby wyróżnia się dwa główne rodzaje ITP:
Objawy małopłytkowości autoimmunologicznej są bardzo zróżnicowane. U części osób objawy mogą wcale nie występować a sama choroba wykrywana jest podczas rutynowych badań morfologii krwi. U niektórych pacjentów pierwszymi objawami są krwawienia wynikające ze zbyt małej liczby płytek krwi. Liczba płytek krwi nie zawsze bezpośrednio koreluje z nasileniem objawów klinicznych. Jednak spadek trombocytów poniżej 20 000/µl wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawień.
Do najczęstszych objawów małopłytkowości immunologicznej należą:
Do objawów współistniejących zalicza się przewlekłe zmęczenie i osłabienie, które mogą w znacznym stopniu utrudniać codzienne funkcjonowanie pacjenta.
Należy pamiętać, że wystąpienie nasilonego krwawienia, a także obniżenie liczby płytek krwi nawet bez występowania objawów klinicznych, powinno zostać skonsultowane z lekarzem. Przy łagodnych objawach zaleca się kontakt z lekarzem rodzinnym. Natomiast pojawienie się silnego bądź trudnego do zatamowania krwawienia jest wskazaniem do pilnej pomocy medycznej i podjęcia odpowiedniego postepowania.
Samoistna plamica małopłytkowa (ITP), przedstawiana również jako idiopatyczna małopłytkowość immunologiczna, zaliczana jest do najczęstszych przyczyn trombocytopenii. Ze względu na brak swoistych objawów oraz charakterystycznego markera choroby, zdiagnozowanie ITP stanowi wyzwanie diagnostyczne. Dlatego rozpoznanie tej jednostki chorobowej powinno opierać się głównie na wykluczeniu innych przyczyn małopłytkowości. Diagnostyka powinna być oparta na:
Rodzaj badań diagnostycznych jest dobierany indywidualnie, do każdego pacjenta, z uwzględnieniem wieku, występujących dolegliwości czy chorób współistniejących. W ramach poszerzonej diagnostyki można wykonać m.in. następujące badania:
Wystąpienie małopłytkowości immunologicznej nie zawsze wiąże się z wdrożeniem leczenia (jeśli nie występują objawy to leczenie podejmuje się, gdy liczba płytek krwi spadnie poniżej 30 000/µl). Dlatego tak istotne jest indywidualnie podejście, do każdego pacjenta. Kluczem do wyboru terapii jest stan chorego, z uwzględnieniem stopnia zaawansowania małopłytkowości, wieku, chorób współistniejących oraz przyjmowanych leków. Głównym celem terapii jest zahamowanie występujących już krwawień oraz zapobieganie wystąpieniu powikłań krwotocznych w przyszłości. Postępowanie terapeutyczne opiera się przede wszystkim na zmniejszeniu produkcji przeciwciał przeciwpłytkowych, zmniejszeniu niszczenia płytek krwi oraz stymulacji wytwarzania trombocytów.
W leczeniu małopłytkowości autoimmunologicznej lekami pierwszego rzutu są glikokortykosteroidy podawane doustnie bądź dożylnie. Proces leczenia zazwyczaj trwa około 6 tygodni. Takie postepowanie u części pacjentów może okazać się jednak nieskuteczne i zmusza do zastosowania alternatywnych metod leczenia. Jedną z tych metod jest splenektomia, czyli zabieg chirurgicznego usunięcia śledziony. W leczeniu ITP stonowane są również m.in. immunoglobuliny podawane dożylnie, rytuksymab, agoniści receptora trombopoetyny oraz leki immunosupresyjne. Ciężkie krwawienia są wskazaniem do przetoczenia płytek krwi.
Mgr Klaudia Fyda
Tak, istnieje. Mimo występowania krwawień, pacjenci mogą predysponować również do zwiększonego ryzyka rozwoju zakrzepicy tętniczej i żylnej. Zakrzepica w przebiegu ITP jest związana z chorobami współistniejącymi, leczeniem i sama chorobą. Ryzyko zakrzepicy wzrasta wraz wiekiem i występowaniem czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
Małopłytkowość immunologiczna u dzieci przeważnie ma nagły początek. Głównymi objawami są zmiany skórne m.in. wybroczyny, siniaki i plamica. Występować mogą również krwawienia z błon śluzowych np. nosa i dziąseł.
Małopłytkowość immunologiczna ze względu na liczne, przedłużające się krwawienia może m.in. prowadzić do rozwoju niedokrwistości, przedłużać krwawienia miesiączkowe u kobiet powodując tym samym osłabienie i bezpośrednio wpływając na komfort życia codziennego.