Poliomawirus (BKV) DNA met. real time PCR, ilościowo

Badanie wykrywające poliomawirus BKV u nosicieli,  istotne zwłaszcza w przypadku biorców i dawców nerek i osób w stanie immunosupresji.  Poliomawirusy to grupa wirusów DNA, których rozprzestrzenienie w dorosłej populacji ludzkiej przekracza 80%. Znanych jest 5 poliomawirusów ludzkich. Ich nazwy tworzone są od inicjałów osób, od których zostały po raz pierwszy wyizolowane.  Poliomawirusy przenoszą się najczęściej drogą kropelkową lub przez dotyk (szczególnie w dużych skupiskach dzieci). Przeciwciała swoiste dla  poliomawirusa BKV występują u 70-90% osób. Osoby takie nie wydalają jednak wirusa (wyjątek stanowi okres ciąży i immunosupresja). Patologie  związane z wirusem są rzadkie i występują w przypadku  problemów z układem moczowym, np. w przewężeniu cewki moczowej.  BKV jest odpowiedzialny za rozwój krwotocznego zapalenia pęcherza przebiegającego z wysoką gorączką i silnym krwiomoczem. Jest również niezwykle groźny dla osób w stanie immunosupresji  (biorców przeszczepów narządowych, chorych na AIDS). U biorców przeszczepu nerki, zakażenie wirusem lub jego reaktywacja mogą doprowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia przeszczepionej nerki i utraty przeszczepu. Nefropatie związane z BKV wiążą się z ryzykiem choroby nowotworowej. Real Time–PCR pozwala na wykrywanie materiału genetycznego wirusa BK z wyjątkowo wysoką  czułością i swoistością diagnostyczną. Najczęściej badanie  wykonywane jest w celu monitorowania odpowiedzi na leczenie antywirusowe, głównie u osób w stanie immunosupresji, w tym chorych na AIDS. Badanie metodą PCR pozwala na ilościowe określenie kopii wirusa i wyrażenie wyniku liczbą kopii na ml.