P/c. p. nabłonkowi przewodów ślinowych (SDEA), met. IIF

Oznaczenie przeciwciał przeciw nabłonkowi przewodów ślinowych SDEA jest przydatne w diagnostyce zespołu Sjögrena. Zespół Sjögrena jest drugą co do częstości występowania chorobą autoimmunizacyjną  (po reumatoidalnym zapaleniu stawów), występującą dziewięciokrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn i częściej u osób po 40 roku życia.  W przypadku zmian w śliniankach i w gruczołach łzowych  występuje suchości  w jamie ustnej oraz dochodzi  do suchego zapalenia rogówki i spojówek. Zahamowaniu ulega sekrecja śliny i łez. Nasilające się objawy dotyczą początkowo jamy ustnej, następnie choroba może atakować stawy, układ nerwowy, płuca, wywoływać zmiany krwotoczne i skórne. Zespół Sjögrena może towarzyszyć  chorobom reumatycznym, toczniowi układowemu i sklerodermii. Może być wtórny w stosunku do marskości wątroby. Oznaczenie przeciwciał przeciw nabłonkowi przewodów ślinowych SDEA (ang. salivary duct epithelium antibodies) jest oznaczeniem specyficznym dla objawów związanych ze śliniankami, istotniejszym diagnostycznie od testów stosowanych w przypadku diagnostyki  innych  chorób autoimmunizacyjnych (oznaczenie przeciwciał ANA, czynnika reumatoidalnego, anty-Ro i anty-La wykazują).