Kobalt

Badanie w surowicy/osoczu przydatne w monitorowaniu ekspozycji na kobalt pochodzący z różnych źródeł. Kobalt jest ksenobiotykiem wszechobecnym w środowisku, występującym w powietrzu i żywności, stosowanym w przemyśle i znajdującym zastosowanie w medycynie. Wchłaniany jest głównie drogą pokarmową i oddechową (zatrucia przewlekłe). Ciągła ekspozycja na kobalt może doprowadzić do wzrostu jego zawartości w organizmie i efektów toksycznych. Narażenie zawodowe na kobalt dotyczy pracowników przemysłu metalowego, ceramicznego, wytwórców protez chirurgicznych i stomatologicznych. Narażeni są także użytkownicy protez i endoprotez. Przyjmuje się, że pomiar stężenia kobaltu  w osoczu lub surowicy obejmuje wolne jony kobaltu (Co2+) oraz jony kobaltu rozpuszczalne, związane z białkami, których poziom  odzwierciedla niedawną ekspozycję na kobalt, natomiast zawartość kobaltu w czerwonych krwinkach odzwierciedla długotrwałe narażenie.  Pomiary zawartości kobaltu w surowicy wykonywane są metodą spektrometrii mas sprzężonej z plazmą wzbudzaną indukcyjnie (ICP-MS, ang. inductively coupled plasma – mass spectrometry), która uważana jest za metodę z wyboru. Procedura pobierania próbek krwi zwraca uwagę na unikanie zanieczyszczenia próbek pierwiastkami śladowymi ze środowiska. Należy stosować probówki dedykowane dla oznaczeń pierwiastków śladowych.