IgE sp. M6 - Alternaria alternata, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów pleśni Alternaria alternata (przedtem A. tenuis). A. alternata to kosmopolityczny, często uczulający  grzyb pleśniowy występujący głównie na zewnątrz, lecz można ją również spotkać w pomieszczeniach zamkniętych (zwłaszcza w wilgotnych, zniszczonych przez wodę budynkach) oraz  w pościeli i kurzu domowym. Klinicznie istotny wskaźnik uczulenia A. alternata w Europie wynosi średnio 6,1%, przy czym w Polsce  3,5% (Polska). Zarodniki A. alternata rozprzestrzeniają się w suche, ciepłe i wietrzne dni, a ich szczyt występuje zwykle latem i wczesną jesienią. Można je znaleźć również  w glebie. Na zakażenie oraz alergię na A. alternata narażone są osoby pracujące w gospodarstwach rolnych i tartakach.  Wdychanie zarodników A. alternata wiąże się z nadwrażliwością górnych i dolnych dróg oddechowych, głównie astmą i alergicznym grzybiczym zapaleniem nosa i zatok. Może również rozwinąć się alergiczna grzybica oskrzelowo-płucna i zapalenie płuc z nadwrażliwości. Reakcje alergiczne na A. alternata poza silnymi reakcjami  układu oddechowego, obejmuje także nieżyt nosa i zapalenie skóry. Alergeny A. alternata występują zarówno w konidiach, jak i grzybni. Dwanaście alergenów molekularnych A. alternata zostało zatwierdzonych przez Podkomitet ds. Nomenklatury Alergenów WHO/IUIS, (www.allergen.org, dostęp: 3 lutego 2021 r). Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano pełny ekstrakt m6 (m06) źródła alergenów.