IgE sp. G6 - tymotka łąkowa, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi  przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów pyłku tymotki łąkowej, przydatne w diagnostyce alergii na pyłki tymotki i traw. Pyłki traw są główną przyczyną chorób alergicznych dróg oddechowych na całym świecie. Reaktywność IgE dla tych alergenów stwierdzana jest u ok. 40% osób chorych na alergię i u 20% populacji ogólnej. Tymotka zwyczajna (Phleum pratense) to jeden z najpowszechniejszych gatunków traw w północnej i środkowej Europie, powodujących alergie pyłkowe i przy tym jedno z najlepiej scharakteryzowanych źródeł alergenów molekularnych. Charakterystyka molekularna i biochemiczna P. pretense ujawnia obecność licznych molekularnych składników alergennych:  Phl p 1, 2, 4, 5, 6, 7, 11, 12 i 13.  Wśród nich najważniejszy  jest Phl p 1, dla którego sIgE występuje u  ponad 90% osób uczulonych na pyłki traw i Phl p 5 z sIgE u 65-90%.  Cząsteczki alergenów tymotki wykazują rozległą reaktywność krzyżową z trawami należącymi do rodziny Poaceae (Wiechlinowatych) oraz niektórymi gatunkami kukurydzy i kukurydzy. Pyłek tymotki wywołuje alergiczny nieżyt nosa (50% przypadków alergii); alergiczny nieżyt nosa i spojówek (20% dorosłej populacji), a także astmę.  Nieżyt nosa zwykle poprzedza astmę i stanowi czynnik ryzyka astmy. Objawy powodowane przez wdychanie pyłków mogą być trwałe lub sporadyczne.
Istnieją nieliczne badania wskazujące na związek przyczynowy pomiędzy alergią na pyłki traw i atopowym zapaleniem skóry (AZS). Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. W teście wykorzystano ekstrakt pyłku tymotki łąkowej g6 (G6).