IgE sp. F98 - gliadyna, pszenica, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  ekstraktu alergenów gliadyn (f98), przydatne w diagnostyce alergii na gliadynę, pszenicę i zboża glutenowe. Alergen zastosowany w teście jest mieszaniną czterech wysoce oczyszczonych (99%) form gliadyny: α-, β-, ϒ- i ω (w tym gliadyny ω-5).
Białka ziaren pszenicy dzielą się na białka nierozpuszczalne w wodzie/elektrolitach – gluteny i białka  rozpuszczalne, do których należą: albuminy, globuliny oraz inhibitory enzymatyczne,  m.in. inhibitor alfa-amylazy. Gluteny, określane zbiorczo jako „gluten” obejmują: gliadyny i gluteniny. Gliadyny dzieli się na alfa (α), beta (β), gamma (ϒ) oraz omega (ω):  omega 2 i omega  5. Wykazano, że omega 5-gliadyna jest istotnym alergenem u dzieci dotkniętych ciężką alergią natychmiastową na alergeny pszenicy, a także głównym alergenem w odpowiedzialnym za anafilaksję wywołaną wysiłkiem fizycznym, WDEIA (ang.  wheat dependent exercise-induced anaphylaxis) – Tri a 19.  Ze względu na reaktywność krzyżową pomiędzy omega 5-gliadyną a sekaliną żyta i hordeiną jęczmienia, leczenie dietą bezglutenową, wykluczającą pszenicę, żyto i jęczmień, jest wskazane u wszystkich osób z  WDEIA. Ogólnie rzecz biorąc, białka rozpuszczalne w wodzie/elektrolitach  zostały zidentyfikowane jako alergeny w astmie piekarskiej (ekspozycja droga wziewną),  podczas gdy białka nierozpuszczalne w wodzie/elektrolitach są alergenami w przypadku anafilaksji zależnej od pszenicy (WDEIA) w wyniku  ekspozycji drogą pokarmową. Opisano również  nadwrażliwość natychmiastową kontaktową i pokarmową na hydrolizowane białka pszenicy, szczególnie te, obecne w produktach kosmetycznych. Objawy alergii  na gluten/gliadyny (natychmiastowej reakcji zależnej od IgE) pojawiają się zwykle w ciągu kilku minut do godziny po spożyciu źródła tego białka i  dotyczą: przewodu pokarmowego (wymioty, kolka, biegunka); skóry (pokrzywka, szorstkie plamy, egzema); dróg oddechowych (np. nieżyt nosa) łącznie z astmą, lecz także obejmują ogólnoustrojowe reakcje anafilaktyczne. Kontakt z mąką, drogą wziewną lub bezpośredni, powoduje, odpowiednio: astmę piekarską, atopowe zapalenie skóry i pokrzywkę lub WDEIA. Gliadyny, mogą stanowić dodatek – alergen ukryty – w przetworach mięsnych, przetworzonych owocach morza, wegetariańskich substytutach mięsa, cukierkach, lodach, maśle, przyprawach, farszach, marynatach i dressingach, a polewach tabletek i wyrobach cukierniczych. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście zastosowano ekstrakt pszenicy zawierający mieszaninę czterech natywnych, wysoce oczyszczonych (99%) form gliadyny: α-, β-, g-  oraz ω-gliadyny (w tym gliadyny ω-5) – f98 (f98).