Hantavirus IgM, met. ELISA

Wykrywanie przeciwciał w klasie IgM swoistych dla wirusa  Hanta. Hantawirusy zostały zidentyfikowane u żołnierzy amerykańskich w trakcie wojny koreańskiej.  Po raz pierwszy zostały wyizolowane  od polnej myszy i zachorowania ludzi wywoływane przez hantawirusy od początku  łączono z kontaktem z gryzoniami. Rzeczywiście na zakażenie narażone są przede wszystkim osoby mające kontakt z gryzoniami, będącymi ich naturalnym rezerwuarem: żołnierze na poligonach,  leśnicy, rolnicy itd. Wirusy Hanta nie są przenoszone przez stawonogi, natomiast koegzystencja z gryzoniami, trwająca miliony lat, spowodowała, że dla gryzoni są obojętne. Z podrodziną myszowatych związane są  m.in wirusy: Hantaan i Dobrava (przyczyny gorączki krwotocznej z zespołem nerkowym); z podrodziną nornikowatych wirus Puumala (wywołujący nefropatię epidemiczną). Inkubacja choroby trwa średnio 2 tyg. (od kilku dni do 6 tyg.) IgM pojawiają się w 10-14 dni po ustąpieniu ostrych objawów. W teście wykorzystuje się mieszaninę antygenów serotypów hanta: Hantaan virus, Puumala virus i Dobrava virus. Wynik dodatni wskazuje na zakażenie którymś z wymienionych serotypów. Identyfikacja dokonywana jest za pomocą immunoblotu.