Albumina w moczu

Albuminy, należące do głównych białek krwi, zatrzymywane są przez zdrową nerkę dzięki istnieniu bariery filtracyjnej, powodującej, że w prawidłowym moczu albuminy występują w ilościach śladowych. Patologiczny stan, w którym albumina jest w moczu obecna, nazywany jest albuminurią umiarkowanie lub znacznie podwyższoną. Albuminuria umiarkowanie lub znacznie podwyższona stanowi marker niewydolności nerek, niekiedy wyprzedzając objawy uszkodzenia nerek. Pomiar stężenia albuminy w moczu jest istotny u chorych na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze. Wykonywany jest w przygodnej próbce moczu. Należy zwracać uwagę na możliwość zafałszowania wyniku wskutek nadmiernego wysiłku fizycznego, zakażenia dróg moczowych i odwodnienia. W przypadku, gdy stężenie albuminy wyrażane jest w przeliczeniu na stężenie kreatyniny, ACR (ang. albumin/creatinine ratio), próbka moczu pobierana jest o dowolnej porze. Przy takim wskaźniku przyjmuje się, że ACR < 30 mg/g (<3 mg/mmol) kreatyniny to normoalbuminuria; podniesione ACR w zakresie 30-300 mg albuminy/g (3-30 mg/mmol) kreatyniny to albuminuria umiarkowanie podwyższona i podniesione ACR > 300 mg albuminy/g kreatyniny (>30mg/mmol) to albuminuria znacznie podwyższona.  Do stwierdzenia albuminurii znacznie podwyższonej wystarcza pojedynczy wynik, potwierdzenie albuminurii umiarkowanie podwyższonej wymaga badania dwukrotnego. Stwierdzenie podwyższonego stężenia albuminy w moczu u chorych na cukrzycę i nadciśnienie wiąże się z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.